Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.

Zdążyć przed Panem Bogiem - streszczenie

brody. Wyjaśnia również, dlaczego postanowił pozostać w Polsce i w getcie, chociaż posiadał przepustkę. Co roku, w rocznicę powstania w getcie, otrzymuje od anonimowego darczyńcy żółte kwiaty.

Wspomina przebieg akcji likwidacyjnej, „numerki na życie” i wybór sposobu umierania. Opowiada także o Poli Lipszyc, która zdecydowała się na śmierć wsiadając z matką do transportu.

Fragment 8

Kolejne nawiązanie do współczesności, którego dowiadujemy się o rozmowach pacjentów profesora, pana Rudnego, pani Bubnerowej, pana Wilczkowskiego, którzy przygotowywali się do operacji.

Fragment 9

Stąd dowiadujemy się o przyczynach zawałów pacjentów Profesora i doktora Edelmana. Wilczkowskiemu udało się uniknąć śmierci w górach, pan Rudny przejmował się psującymi maszynami, pani Bubnerowa zbyt zaangażowała się w sprzedaż długopisów. Po operacji pacjenci postanowili zmienić swoje dotychczasowe życie.

Fragment 10

Edelman znowu wspomina o powstaniu, spotkaniu z córką zastępcy komendanta żydowskiej policji – Lejkina, likwidatora ŻOB-u. Pojawiają się epizody z początków akcji zbrojnej, zbiorowego samobójstwa, wspomnienie o Danielewiczu.

Fragment 11

Wspomnienie pomysłu Andrzeja Wajdy na nakręcenie filmu o getcie. W obrazie ukazano by materiały archiwalne, miejsca kaźni, pamiątki, a Edelman opowiadałby o powstaniu. Marek na to się nie zgodził. Autorka wspomina swoją przyjaciółkę Annę Strońska i opisuje pogrzeb z niewielką ilością „prawdziwych” Żydów, gdzie nie można nawet odmówić Kadyszu, czyli tradycyjnej modlitwy za zmarłych.

Fragment 12

Ujawnienie powodów, dla których Edelman został lekarzem. Kardiochirurg opowiada o swoim zawodzie, przy okazji nawiązuje do funkcji pełnionej na Umschlagplatzu, wspomina również pacjentów.

Fragment 13

Edelman w końcu porządkuje wydarzenia. Mówi przede wszystkim o akcji